چشم بیمار

چشم بيمــــــار تو اى مى زده، بيمارم كرد

حلقــــــــــــه گيسويت اى يار، گرفتارم كرد
سرو بستان نكويى، گل گلــزار جمال

غمــــــــزه ناكرده، ز خوبان همه بيزارم كرد
همه مى‏زدگــــــان هوش خود از كف دادند

ساغر از دست روانبخش تو، هشيارم كرد
چه كنم؟ شيفتـه‏ام، سوختــــه‏ام، غمزده‏ام

عشــــــــوه ات، واله آن لعل گهر بارم كرد
عشق دلـــــدار چنان كـــــرد كه منصورمنش

از ديـــــــــــــارم به در آورد و سر دارم كرد
عشقت از مـــــــدرسه و حلقه صوفى راندم

بنده حلقــــــــــــه به گوش در خمّارم كرد

بــــــــــــاده از ساغرِ لبريز تو، جاويدم ساخت

بوســـــه از خاك درت، محرم اسرارم كرد